เซนต์คาเบรียลของเรา ก็เปรียบเหมือนกับต้นอโศก
อันเป็นสัญลักษณ์ของเรา เช่นภาระหน้าที่ในการสั่งสอน
อบรมบ่มนิสัย เปรียบเหมือนการหล่อเลี้ยงใบอ่อนด้วย
สารอาหารซึ่งเปรียบได้กับความรู้ ส่งไปยังใบอโศก
ที่แตกหน่อออกมาใหม่รุ่นต่อรุ่น และพร้อมกันนั้นก็เลี้ยงดู
ใบอโศกรุ่นก่อนๆ จนพร้อมที่จะหลุดปลิดปลิวออกไปสู่
โลกกว้าง เผชิญกับโลกภายนอกร่มอโศกเพียงลำพัง
ได้อย่างแข็งแรง แล้วใบอโศกรุ่นใหม่ก็ผลิแตกออกมา
ทดแทน เป็นแบบนี้ไปเป็นวัฏจักร และก็ได้แต่หวังเพียงว่า
ใบอโศกเหล่านั้นจะลอยตามลมกลับมาเป็นปุ๋ยให้ต้นอโศก
ต้นนี้เจริญเติบโตขึ้นไปเรื่อยๆอย่างไม่มีหยุดยั้งและสามารถ
แตกใบรุ่นใหม่ออกมาเป็นปุ๋ยแก่ต้นไม้ต้นอื่นในโลก ให้โลก
ได้เต็มไปด้วยผลผลิตอันงดงามจากต้นอโศกต้นนี้

ai Nop pean pai